اي كاش كودك مي مانديم.

در كودكي : پاكن هايي زپاكي داشتيم                  يك تراش سرخ لاكي داشتيم

كيفمان چفتي به رنگ زرد داشت                   دوشمانم از حلقه هايش درد داشت

گرمي دستانمان از آه بود                                 برگ دفترهايمان از كاه بود

تا درون نيمكت جا مي شديم                        ما پراز تصميم كبري مي شديم

با وجود سوز و سرماي شديد                        ريزعلي پپراهنش را مي دريد

كاش ميشد باز كوچك ميشديم                  لااقل يك روز كودك ميشديم

(كاش هميشه دركودكي مي مانديم تا بجاي دلهايمان سرزانوهايمان زخمي ميشد.)

باتشكراز دوست عزيزم حسين نازبخش از بابلسر